Pokrzywa lepsza od witamin

Urtica Dioica, bo tak brzmi łacińska nazwa, czasami na wsiach nazywana jest parzawką, żyruchą lub żyrują. To trwała, zazwyczaj dwupienna roślina dochodząca do półtora metra wysokości o łykowatej łodydze i postrzępionych, ciemnozielonych liściach. Występuje na całej półkuli północnej. Kwitnie od czerwca do listopada a owocuje maleńkimi orzeszkami. Zawiera sole mineralne: wapnia, fosforu, żelaza, karoten, chlorofil, witaminy: K, B2, i C oraz glukokininę powodującą obniżenie poziomu cukru we krwi.

Wszechstronne właściwości pokrzywy znane były już od wieków. Świadczy o tym choćby fakt, że jej nazwa ma zasięg ogólnosłowiański. Powstała więc w czasach, gdy nie wykształciły się jeszcze różnorodne języki ze starosłowiańskiego rdzenia. Poza zastosowaniem praktycznym miała ogromne znaczenie w ludowej magii. Dzięki swym parzącym właściwościom zaliczana była do roślin odstraszających demony, czarownice, czarty, a nawet gradobicia- żadna ze złych mocy nie życzyła sobie otarcia się o pokrzywę, chętnie ustrajano nią więc płoty, ściany chat i budynków gospodarczych. Często wkładano ją pod poduszki, a w postaci wieńców na łby koni i krów. Jej włókna wykorzystywano na dużą skalę w tkalnictwie, wyrabiano z niej płótna i sznury zanim popularność zdobyła bawełna.

POMAGA I LECZY

Przed przygotowaniem domowych specyfików warto wiedzieć, że zbieramy pokrzywę przed kwitnięciem, gdyż później traci ona wiele ze swych cennych właściwości. To popularne zioło wpływa korzystnie na powstawanie czerwonych krwinek w organizmie. Pokrzywowy sok jest naturalnym lekiem wspomagającym, stosowanym w leczeniu anemii, chorób krwi i w profilaktyce przeciwrakowej. Polecany jest również kobietom w ciąży i karmiącym piersią. Liście i łodygi należy przepuścić przez sokowirówkę a uzyskany płyn zmieszać z wodą w proporcji 1:1. Zamiast wody można użyć miodu w proporcji 1:4. Nierozcieńczany, pijany codziennie to doskonały środek na nadmierne pocenie. Napar ze świeżej lub suszonej pokrzywy zalecany jest przy stanach zapalnych przewodu pokarmowego, układu oddechowego i dróg moczowych ze względu na dużą zawartość żelaza.

Nadwątlone przez zimę zapasy witamin i mikroelementów można odbudować stosując terapię wzmacniającą organizm. Trwa ona około czterech tygodni i polega na codziennym piciu naparu ze świeżej pokrzywy. Inną wersją tej kuracji jest picie świeżo wyciśniętego soku, rozcieńczonego wodą w proporcji 1:1. Dodatkowo dzięki właściwościom moczopędnym i pobudzającym przemianę materii pokrzywy oczyszczamy organizm z toksyn.

Jako kosmetyk doskonale nadaje się na maseczkę dla twarzy. Kompres nasączony sokiem z pokrzyw i miodem świetnie wygładza i ujędrnia a wyciąg wcierany w skórę głowy likwiduje łupież i przywraca włosom połysk.

To cenne leczniczo zioło jest pomocne również w rolnictwie. Rosnąca w pobliżu upraw odstrasza szkodliwe owady, wzmaga odporność na ślimaki, wzmacnia pomidory, poprawia aromat majeranku i mięty. Ze względu na swe bakteriobójcze właściwości chroni przechowywane owoce przed pleśnią. Stanowi ważny składnik kompostu ze względu na dużą zwartość żelaza oraz amoniak i kwas węglowy, które są czynnikami aktywizującymi masę kompostową.

ZDROWY SMAKOŁYK

Watro wprowadzić pokrzywę do jadłospisu. Surowa, sparzona wrzątkiem i posiekana jest doskonałym dodatkiem do surówek i sałatek. Z powodzeniem może zastąpić w potrawach szpinak tym bardziej, że jest od niego bogatsza w karoten i mikroelementy. Jako danie główne można z niej przyrządzić smaczne zupy: ”Drobno posiekaną cebule zeszklić na oliwie, zasypać mąką razową i sporządzić jasną zasmażkę. Dodać do niej drobno posiekane pokrzywy i pokrojone w kostkę ziemniaki i zalać wywarem z jarzyn. Gotować 15-20 minut. Przyprawić do smaku wedle gustu”. Drugi przepis pochodzi z Bułgarii: „Drobno posiekaną cebule zeszklić na oliwie i zalać pół litrem wody. Dodać brązowy ryż oraz wsypać dwie, trzy szklanki posiekanych pokrzyw. Osolić i przyprawić, gotować do miękkości ryżu”.